"Prof. Jerzy Robert Nowak wygłosil odczyt w kościele w obronie polskości Wrocławia, ponieważ dostał zakaz występu na konferencji na Uniwersytecie Wrocławskim po nagonce rozpętanej przez Gazetę Wyborczą. Gazeta uznaje to dzisiaj za powód do szyderstwa w komentarzu pod tekstem. Rozumiem, że jakiś facecik, autor relacji, i owego komentarza nie wie, w co się bawi. Ale czy nie wiedzą stare byki z redakcji na Czerskiej?

Przypomina mi to okres stanu wojennego, gdy jedyną wolną przestrzenią publiczną był kościół. Sam wygłaszałem odczyty od ołtarza, ponieważ nie było wtedy innego miejsca publicznego dla ludzi mego pokroju. Mialem poczucie pewnego nadużycia przestrzeni sakralnej, ale działo się to w stanie wyższej konieczności. Nie wierzyłem, że za mego życia nadejdzie wolna Polska. A już nigdy bym nie uwierzył, że jeśli nadejdzie, to patrioci będą musieli w wolnej Polsce chronić się w kościołach przed napaściami kolegów z ówczesnego podziemia. Ale stało się.

Moje poglądy i prof J.R.Nowaka są różne w kilku sprawach. Nawet mi kiedyś zarzucał niemal zdradę narodową nie doczytawszy sensu tekstu, w ktorym ostrzegałem, że faktyczną stolicą Europy nie będzie Bruksela ale Berlin i musimy się sprężyć, by stawić temu czoła. I staje się to na naszych oczach. Ale Gazeta nie widzi w rosnącej sile Niemiec zagrożenia dla polskich interesów, a może za jakiś czas nawet dla integralności naszego kraju. Natomiast tępi prof. J.R. Nowaka, ponieważ nie boi się on polemki z - tak to nazwę - Polakami żydowskiego pochodzenia z rodzin komunistów - w obronie Polaków z nieco innych rodzin. Czy z tego powodu należy poświęcać polską rację stanu w konflikcie interesów z Niemcami?

Uważam za skandal, żeby w wolnej Polsce urządzać nagonki na prof. J. R. Nowaka dlatego, że broni polskiego interesu narodowego. Facecik z Wyborczej, który napisał artykuł, jest po prostu głupi. Na określenie starych byków z Czerskiej brak mi słów."

"Od soboty czuję się bezpieczniej i mam pewność, że moje miasto jakoś przetrwa w polskich granicach. Przed germańskim, sowieckim i każdym innym najeźdźcą obroni je Organizacja, na której czele stanęli dwaj wybitni profesorowie - Jerzy Robert Nowak z Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej z Torunia oraz Tadeusz Marczak z Uniwersytetu Wrocławskiego. Ten drugi, choć poddany brutalnym represjom przez "Gazetę" i stalinowskiemu terrorowi przez własną uczelnię, nie stracił ducha. Przedarł się jakoś przez blokady ustawione w mieście przez germanofilską sitwę, zmylił patrole pseudoelit i ukrywając się za filarami prapolskiego mostu Grunwaldzkiego, dotarł na spotkanie w kościele przy Wittiga. I wszystkim zrobiło się lepiej na duchu, gdy zakrzyknął: "Zwyciężymy!".

Dla wrocławskiego prapiastowskiego podziemia, które w germanizowanym grodzie nad Odrą jakoś przetrwało i trwa do dziś na straży polskości, tacy ludzie to skarb.

Po prostu sól tej ziemi."